Pewnego razu

człowiek zmęczył się i zniecierpliwił

bieganiem wokół spraw codziennych

odwrócił od siebie

poszedł drogą w nieznane

usiadł pod cieniodajnym drzewem

i zaczął marzyć

a marzenia jego były piękne

tak bardzo piękne

że Panu Bogu w niebie

łzy wzruszenia ciekły

po starych policzkach

Zadumał się Pan Bóg na chwilę

nad człowieczym marzeniem

wytarł nos i oczy

i wszechwładnym gestem nakazał

Niech się spełnią...

T.M.Fiech

/Świat według Asket/