strach przedszkolaka

[ziemia2]

Witam!

Zwracam sie do Was z problemem dotyczącym właściwie córeczki mojej koleżanki.Ma cztery lata i jest bardzo mądrą dziewczynką.Kiedy miała 2,5 roku mama zabrała ją do teatru na przedstawienie o diabełku(co było błedem).Mała okropnie się przestraszyła i od tamtej pory na słowo teatrzyk reaguje płaczem i krzykiem.Na przedstawienie zorganizowane z przedszkola nie było mowy jechac,prosila tak długo zeby w nim nie uczestniczyc ,az w koncu nie poszła.Po jakimś czasie udało namowic sie ja na wspólny wyjazd do teatru razem z nami(ze mna i moimi chłopcami).Przed kasa jednak była jedna scena płaczu a na sali druga.Dopiero jak usłyszala ze wszystkie dzieciaki sie smieja przestala plakac i siedziała juz grzecznie.Ale niestety problem wrocił teraz kiedy do przedszkola miał przyjechac teatrzyk.Cały tydzien nie chciała chodzic do przedszkola a na zajecia dodatkowa na które trzeba było wyjśc z sali reagowała piskiem.W rezultacie tego dnia kiedy był teatrzyk nie poszła do przedszkola.Co radzicie;czy dziecko powinno pokonac strach terapią wstrząsową,czyli braniem udziału w tych przedstawieniach,czy może uszanowac jego zdanie.Pozdrawiam

[Majka]

musi poznać teatr od wewnątrz. nalezy zabierać na próby, pójść do garderoby, organizować teatrzyki z przebieraniem w domu.

[anekri]

4 latka to jeszcze jest malutka dziewczynka i myślę, że nie ma co jej zmuszać do tych przedstawień. Rok, dwa i wyrośnie z tego- będzie więcej rozumiała i wtedy można ją do czegoś przekonać- mówię na podstawie obserwacji mojej córci która ma teraz 6,5 roku i naprawdę widzę różnicę.

Można by chodzić z nią na te przedstawienia i może razem z mamą będzie się czuła bezpieczniej- a jeżeli nie to ja bym nie nalegała.

[anekri]

Zgadzam się z Majką można zajrzeć aktorom pod "czapkę" i pokazać małej, że to nie jest prawdziwe i dla zabawy.

[ziemia2]

Bardzo Wam dziękuje za opinie.To dobry pomysł zeby poznac teatr od kuchni.A co do ogladania przedstawien u mamy na kolanach, bycia jak najdalej od sceny -tez nie chciała.

[paprotka]

o, starzy trochę przefajnowali

na szczęście teatr nie jest 4-latce niezbędny do życia, jeszcze się zdąży otrzaskać ze sztuką

 

czego nie robić :

 

nie zmuszać do stawiania czoła lękotwórczej sytuacji, dopóki sama nie będzie gotowa

nie wyśmiewać

nie zawstydzać

nie niecierpliwić się

nie uważać, że w tym lęku jest coś złego, nienormalnego

 

co robic :

zrozumieć lęk

pamiętać, że z tego wyrośnie

pozwolić na unikanie budzacej lęk sytuacji, zanim podejmie się próby oswojenia

 

odpuścić na razie

 

metoda małych kroczków jest OK : domowy teatrzyk, czytanie książek o teatrze, przdstawienia w plenerze.. etc.

 

być może mała boi się teatralnej ciemności, budynku, sali, "głosów", dekoracji, dzwonków - nie wiem, powodów może być wiele

 

dać jej czas, odpuścić

 

mój syn uwaza, że teatr to starszna kicha - jak nic wyrosnie z niego troglodyta

 

 

pozdr

[Gość]

Niech spróbują zrobic teatrzyk w domu z udziałem małej. Aktorami niech będą ona i zabawki, temat - zdecydowanie nie o diabełkach