Prawdziwych przyjaciół poznajemy.....wcale nie w biedzie!!!!

[marjucha]

Nie mogę zrozumieć takich ludzi, chociaż też takich znam.

Co Nimi powoduje? Zawsze muszą być najlepsi i mieć najwięcej?

Ja nie żałuję ,że takie znajomości wygasają.

Sam do tego doprowadzam, bo nie chcę być osobą, która jest traktowana przedmiotowo.

Taki słup, przed którym można się poczuć kimś ważniejszym i lepszym

[aaggaa]

łał czytam pije winko i jest mi smutno U mnie jest podobnie -jestem z mężem 17 lat po ślubie- napoczątku nawet rodzina a zwłaszcza teście) zazdroscili nam relacji z sobą i prawdziwej(pielęgnowanej)miłosci, bo dlaczego u ich córki tak niema!.Ale gdy zaczeliśmy się budowac to przechodzą samych siebie. Na budowe przyjechali 1 raz(jak ich przywieźliśmy ) niezadużo ich interesowało to był stan surowy bez piętra jeszcze -po dwóch tygodniach pytała mnie czy już kupiłam firanki .Na jakimś tam spotkaniu do którego dążyłam ja (przekonując męza -to są Twoi rodzice trzeba ich odwiedzać )spytała co na budowie otworzyłam usta dwa może trzy słowa powiedziałam a ona wyszła ....... .Teraz nastawiona jestem jak Nefer olewam to nic na siłe-ale wiem ,że mi przejdzie iiiiiii trzeba mieć twardą duuuuu jak się ma miękkie serce

[aaggaa]

A co do przyjaciół -też jest nieciekawie -dlatego też teraz więcej czasu poświęcam na forum -tu człowiek czuje się zrozumiany może rozpowiadać o "cegle " i nikogo to nie nudzi niema zazdrości jest wsparcie i kupa wspaniałych ludzi i tego się trzymajmy a reszte tylko wspominajmy i troche ich żałujmy że są tacy płytcy

[mmena]

To straszne co piszecie. Na szczescie mnie tego typu przyjemnosci ominely. Obie rodziny pomagaja nam jak moga, a znajomi i przyjaciele sa zawsze gdy ich potrzebujemy. Nigdy nie utrzymywalismy kontaktow z ludzmi zawistnymi. I nie ma znaczenia czy to rodzina, czy znajomi. Moze dzieki temu nie mielismy tego typu doswiadczen. Brrrr...

[I.W.]

Ta zawiść z reguły jest skrzętnie ukrywana i wychodzi w takich sytuacjach.

[kubaimycha]

Wychodzę z założenia, czytając posty o zawistnych znajomych, że nie ma tego złego...Czasem lepiej dowiedzieć się wcześniej, niż w momencie, kiedy byliby nam naprawdę potrzebni...

U mnie sytuacja trochę inna, bo znajomi okazali się w porządku, tylko rodzina niestety mniej...Chyba już nie przeżywam, nie rozmyślam "dlaczego", może czasem, jak pomyślę boli, ale nauczyłam się z tym żyć...Tyle, że znajomi nie ci to inni, a "rodziny się nie wybiera" wg powiedzenia...

[Marcelka]

Tak czytam ten smutny temat i odnoszę wrażenie, że to jakby sytuacja z mojego życia...

 

Znajomi, kiedyś określani jako dobrzy przyjaciele , nagle znikli. Jak dowiedzieli się o budowie, tak kontakt nie istnieje. Próbowaliśmy dzwonić, zapraszać na imprezkę, pogadać - niestety zero chęci z drugiej strony, a zawsze nie było tematu, jeden telefon i się widzimy.

 

Kolejni znajomi zawsze chętnie wpadali do nas, niestety do siebie nigdy nie zapraszali, także po kilku spotkaniach u nas, kontakt się rozmył. nie zapraszamy także dla nich pewnie co za znajomymi jesteśmy

 

Mój szwagier i szwagierka: od kilku lat zawsze razem w wakacje na wczasach, narty, jesteśmy chrzestnymi naszych dzieci, mąż miał wspaniały kontakt z bratem. Po rozpoczęciu budowy, nagle tak jakbyśmy mieszkali w drugim krańcu Polski. Bratowa nie raczyła nawet spojrzeć na działkę, temat wogóle dla niej nie istnieje. Już przestałam dzwonić bo to nie ma sensu...

 

Pozostał jeden przyjaciel jeszcze z czasów studiów, na niego możemy zawsze bezinteresownie liczyć i mam nadzięję że to się nie zmieni.

 

No i moja nieoceniona teściowa, która żyje naszą budową i wszystkim się interesuje, tak jakby swój dom budowała. Oczywiście w pozytywnym znaczeniu , nie wtrąca się i nie przeszkadza.

[I.W.]

Pewnie trzeba robić tak jak cwani i obyci w tych sprawach -OKROPNIE NARZEKAĆ. Nic tak nie ucieszy jak kłopoty bliżniego. Mówcie więc że wszystko się sypie. Co trochę jakieś wpadki fundament pękł na trzy części a ściany to już drugi raz stawiacie bo się zawaliły no i wiadomo-że jesteście zadłużeni na 60 lat. Jeden powiedzmy znajomy tak robi -firma mu juz 5 rok z rzędu bankrutuje a tak naprawdę jego zdrowy syn (tylko trochę "nieudany") ma prawie rzekomego raka mózgu (tu juz przesadził bo faktycznie może cos wykrakać).

[d5620s]

Otatnio znajoma mi wspomniała-"ja to sie ciesze jak komus tez sie nie wiedzie bo wiem wtedy, że nie jestem jedyna..."

Gdzie ci ludzie mają rozumy? Wcale sie nie dziwię że ludzie z dobrymi samochodami trzymaja sie razem, z domami-razem...Nie chodzi o to że tworza kliki-po prostu szukaja ludzi, którzy nie bedą im bez przerwy zazdrościli...

[kachna28]

U mnie budowa kłuła w oczy nie tylko znajomych. Otóż przez dwa lata prowadziłam sklep chemiczno-kosmetyczny (na tej samej działce na której mieszkamy i na której obecnie budujemy). Interes szedł jako tako, miałam stałych klientów, sprowadzałam towary pod konkretne życzenia sąsiadek i wszystko było ładnie i pięknie dopóki w maju nie zaczęliśmy zwozić pustaków i kopać fundamentów. Na początku ruch w interesie się nasilił -każdy chciał wybadać co jest grane (mieszkam w starej dzielnicy domów kostek z lat 70-80tych -nic nowego tu nie powstaje). Jak się okazało, że budujemy dom -klienci zniknęli z dnia na dzień! Obroty spadły o połowę i w lipcu byłam zmuszona zamknąć interes. Pewnie sąsiadki emerytki stwierdziły, że na nich się tak dorobiłam i żal za D ścisnął (o tym, że wzięliśmy kredyt hipoteczny jakoś nikogo nie uświadamiałam bo to moja sprawa).

[kroyena]

Prawdziwych przyjaciół poznaje się ani nie w biedzie, ani w bogactwie.

Ich się po prostu poznaje w czasie próby.

 

 

Dla częsci moich przyjaciół była to bieda, jak mogli tak pomogli i ja jak mogłem tak pomogłem. Części pomoc pomogła, a części zaszkodziła.

 

Dla części moich przyjaciół było to bogatwo, jak mogli tak pomogli i ja jak mogłem tak pomogłem. Części pomoc pomogła, a części zaszkodziła.