Kup pan cegłę, czyli nasze budowanie świata- dziennik budowy

 

Oj nie mogłam się doczekać wpisów Śmigalskiej. Przykro, że życie tak mocno was doświadczyło w tak krótkim czasie, trzeba wierzyć, że będzie dobrze.

 

 

Ogród piękny, pozwól, że także przysiądę na ławeczce i poprzyglądam się kwitnącym różom

Ogród bardzo ładny, najważniejsze, że jest gdzie usiąść i rokoszować się widokiem. Być bohaterem w swoim ogrodzie - bezcenne

Wyraz współczucia. Tak podejrzewałem, że coś złego mogło się stać, zbyt długo Cię nie było. Postępy ogrodowe imponujące. Brawo.

 

O Śmigalsko! Tęskniłam!

 

Życzę spokoju i pogodzenia.

 

A ogród cudny. My nadal na ugorze... A raczej na komosie